LIVING TANGLE: Samenleven vandaag en morgen
Ecologie, het Antropoceen en duurzaamheid in de hedendaagse kunstpraktijk
Afstudeerscriptie | Albertina Academie voor Schone Kunsten van Turijn | 2024
In het Antropoceen is de relatie van de mensheid met de planeet — en met de talloze andere soorten waarmee zij deze deelt — niet langer te negeren. Dit proefschrift onderzoekt welke rol hedendaagse kunst kan spelen in dat proces van bezinning: niet alleen door de ecologische crisis in beeld te brengen, maar ook door actief vorm te geven aan hoe wij onze plaats begrijpen binnen wat het een „levende verstrengeling” noemt — een onderling verbonden, onderling afhankelijke web van menselijk en niet-menselijk leven. Aan de hand van een grondige analyse van tien hedendaagse kunstwerken, gegroepeerd in vijf thematische hoofdstukken, onderzoekt dit onderzoek hoe kunstenaars ecologisch denken, zorg en samenwerking hebben ingezet om nieuwe vormen van coëxistentie met de natuurlijke wereld te verbeelden.
ONDERZOEKSVRAAG
Hoe kunnen artistieke creatieve processen, visuele cultuur en de interpretatie daarvan onze perceptie van een gedeelde planeet en onze relaties met andere soorten beïnvloeden?
Theoretische grondslagen
Het eerste deel van het proefschrift bouwt een conceptueel kader op dat het Antropoceen omvat als zowel een geologische als een culturele toestand, de geschiedenis en wortels van eco-kunst, en het concept van Gaia — de aarde opgevat als een levend systeem in plaats van een passieve hulpbron. Het onderzoekt ook biomimicry, of ‘natuurlijk genie’, als een model voor hoe menselijk ontwerp zou kunnen leren van de natuurlijke wereld, in plaats van deze te domineren. Samen stellen deze ideeën antropocentrische aannames ter discussie en pleiten ze voor een ecocentrisch perspectief waarin alle levensvormen een intrinsieke waarde hebben.
in ontwikkeling
Deze pagina wordt momenteel opgebouwd